عبد اللّه بن المقفّع . . . ايزد تبارك و تعالى . . . آدميان را بفضل و منّت خويش بمزيّت عقل و رجحان خرد از ديگر جانوران مميّز گردانيد . . . » . ص 121 س 5 ببعد - دربارهء كلمهء « طرايف » گذشته از مآخذ مذكور در اين صفحه و صفحهء 15 از مقدّمه ، رش : كليله و دمنه ، ترجمهء عربى عبد اللّه بن المقفّع ( چاپ مصر 1927 م ) ص 62 س 2 - 3 : « طرائف خراسان » ( در كليله و دمنهء بهرامشاهى چاپ امير نظام ص 39 : « طراز خوزستان » ؟ ) ؛ و نيز شعر منجيك ( رش : رادويانى ، ترجمان البلاغه ، چاپ آقاى احمد آتش ، ص 137 س 8 - 9 ) : همه طرايف اطراف با تو بينم گرد * همه عجايب آفاق با تو هست بهم . ص 23 - 24 ( از متن كتاب ) - دربارهء گرفتن آهو بشب ، رش : كشف المحجوب هجويرى ( چاپ لاهور 1931 م ) ص 314 : « و اندر خراسان و عراق عادتست كه صيّادان بشب آهو گيرند ، طشتى بزنند تا آهوان آواز آن شنوند بر جاى بايستند [ و ] ايشان مر آنها را بگيرند . » . ص 149 س 6 - « پارسى موجّه دو رويه باشد . » ، رشيد وطواط ، حدائق السحر ( چاپ استاد اقبال ) ص 35 و مقدّمه ص عج . ص 156 س 16 ببعد - دربارهء ترشّحى كه پشت ظرفها پديدار آيد ، رش : طبيعيّات كتاب النّجاة ابن سينا ( طبع مصر 1357 هجرى ) ص 146 - 147 . ص 168 س 15 - دربارهء استعمال كلمهء « حيله » ، رش : كتاب النّجاة ابن سينا ص 146 .